Sukces Reymonta
W 1917 roku Reymont otrzymał od Akademii Umiejętności nagrodę im. Mikołaja Reja za Chłopów i został prezesem Warszawskiej Kasy Literackiej. Wciąż dużo pisał (powieść o spirytystach Wampir, nowele), ale stan jego zdrowia systematycznie się pogarszał - pisarz miał kłopoty z sercem. Mimo to od 1920 r. Reymont zaczął zbierać materiały do swojej nowej powieści, która miała przedstawiać życie chłopskich emigrantów w Ameryce . Na rok przed śmiercią w 1924 roku Reymont otrzymał Nagrodę Nobla. Kandydatami do nagrody byli w tym samym czasie Maksym Górki, Tho-mas Hardy, Blasco Ibanez, Tomasz Mann, Sigrid Undset i Stefan Żeromski. Pisarz ze względu na stan zdrowia nie mógł wziąć udziału w uroczystości wręczenia nagrody, którą przesłano mu do Nicei. Reymont źle wspominał ten moment. Było mu bardzo szkoda, że nie mógł wziąć udziału w tej uroczystości. Pisarz niejednokrotnie ubolewał nad tą sytuacją. Jednak nie tylko on czuł się zawiedziony. Reymont zmarł w nocy z 5 na 6 grudnia 1925 roku. Pochowano go w Alei Zasłużonych na warszawskich Powązkach. Istnieje także taka historia iż to właśnie Reymont nie mógł pojechać na wręczenie nagrody Nobla, ponieważ znajdował się po zatruciu alkoholowym. Nie ma co ukrywać iż Reymont mimo tego że był wspaniałym pisarzem to był także alkoholikiem, mającym ogromne problemy z alkoholem, który ostatecznie go zabił.
Wisława Szymborska
W roku 1996 laureatką Nagrody Nobla została poetka Wisława Szymborska (ur. 1923). Drobniutka, skromna, niewiele podaje faktów, nie pamięta dat. Dlatego jej oficjalny życiorys w słownikach i leksykonach jest niezmiernie krótki. Urodziła się w Kórniku w województwie poznańskim. Pierwsze próby pisarskie to piosenki i wiersze, pisane w czasie wojny. Po raz pierwszy nazwisko Szymborskiej pojawiło się w druku w dodatku tygodniowym do krakowskiego Dziennika Polskiego - Walka. W marcu 1945 roku Szymborska rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które niedługo później rzuciła dla socjologii. Nigdy ich nie skończyła. Pierwszym środowiskiem literackim dla poetki była młodzież skupiająca się wokół Walki. „Nie wiem, jak by się stało naprawdę - pisała - ale do dzisiaj jestem przekonana, że gdyby ta moja pierwsza próba skończyła się klęską, być może nie odważyłabym się już nigdy po raz drugi pokazać komukolwiek swoich wierszy". W latach 1947-1948 Wisława Szymborska pełniła funkcję sekretarza redakcji dwutygodnika oświatowego Świetlica Krakowska, a pod koniec lat czterdziestych miała już przygotowany tomik wierszy, który jednak nie został przyjęty do druku. Te wiersze nie weszły do żadnego ze zbiorów poetki i już na zawsze pozostały rozproszone po czasopismach. Wisława Szymborska stała się naprawdę bardzo znana poetką na całym świecie.