D. H. Lawrence

Kontrowersyjny pisarz. David Herbert Lawrence uważany jest za jednego z najbardziej kontrowersyjnych pisarzy swoich cza­sów. Jego krótkie, czterdziestopięcioletnie życie obfitowało w skandale obyczajowe - obowiązywał zakaz publikacji niektórych jego książek, obrazy artysty zostały usunięte z publicznych galerii, a on sam związał się z zamężną kobietą. Potępiali go nie tylko duchowni, lecz również środowisko kryty­ków literackich. Trzydzieści lat po śmierci pisarza, jego książka stała się przedmiotem najgłośniejsze­go w historii literatury angielskiej procesu o roz­powszechnianie pornografii. Lawrence, syn górnika i nauczycielki, urodził się w Nottinghamshire w środkowej Anglii w roku 1885. Ojciec pisarza był prostym robotnikiem, czę­sto zaglądał do kieliszka i potrafił jedynie czytać, pisanie przychodziło mu z trudem. Matka artysty, osoba wykształcona, wrażliwa i głęboko religijna - nie była szczęśliwa w małżeństwie. Po śmierci swego ulubieńca, starszego syna Williama, to wła­śnie z Davidem Herbertem związała swe nadzieje i ambicje. Aby je zrealizować, zadbała ona o to, by jej syn zyskał solidne wykształcenie. Dzięki te­mu Lawrence otrzymał stypendium naukowe Uniwersytetu Nottingham. Po ukończeniu studiów Lawrence przez pewien czas pracował jako nauczyciel w szkole, po czym całkowicie poświęcił się pisaniu książek. Matka zawsze odgrywała w jego życiu wielką rolę, miała na niego ogromny wpływ, nic więc dziwnego, że po jej śmierci w roku 1911, już nigdy w pełni nie doszedł do siebie.

Powracające wątki

firefox Powtarzające się wartości. Twórczość Lawrence'a przepełnia pesymizm, ża­den z jego bohaterów nie jest człowiekiem w pełni szczęśliwym. Pisarz wychowany w regionie gór­niczym nie potrafił zaakceptować faktu, że dyna­miczny rozwój przemysłu niesie ze sobą dewasta­cję środowiska naturalnego, stąd motyw, który dziś nazwalibyśmy ekologicznym, jest stale obecny w jego twórczości. Zdaniem pisarza postępująca industrializacja niszczy odwieczną więź człowie­ka z naturą i ingeruje w jego wewnętrzny rytm ży­cia, co prędzej czy później musi doprowadzić do upadku zachodniej cywilizacji. W jego powieściach nie brak wspaniałych opisów przyrody, które są dowodem niezwykłej wrażliwości artysty na jej piękno. Obserwując zagubienie współczesnego człowieka, gorąco apelował, by wsłuchać się we własne wnętrze i idąc za głosem instynktu powrócić do życia zgodnego z naturą. Pisarz pragnął zawrócić człowieka z drogi, która jego zdaniem prowadziła donikąd, krytykował więc o moralność mieszczańską oraz więzy, jakie jedno­stce narzuca społeczeństwo. Wątki te są obecne przede wszystkim w trzech powieściach Lawren­ce’a - Synowie i kochankowie (1913), Tęcza (1915) oraz Zakochane kobiety (1920). W tym samym miejscu spotykają się ci, którym udało się ją prze­żyć. W drugiej części, liczącej zaledwie dwadzie­ścia pięć stron, autorka skumulowała dziesięć lat.

Nawigacja

Książki